บทที่ 130

ลมหายใจของฉันสะดุด “หมายความว่าไง อะไรบางอย่างแบบไหน”

“เดี๋ยวก่อน” เขาวางแท็บเล็ตลง ปรับมุมอย่างเก้งก้างให้กล้องจับภาพเขาตั้งแต่เอวขึ้นไป ก่อนจะลุกยืน

ฉันมองเขาเดินข้ามห้องแคบ ๆ ไป แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกตัวขึ้นมาอย่างชัดเจนว่าเขาเปลือยท่อนบน มีเพียงกางเกงวอร์มเก่า ๆ ตัวหนึ่งที่สวมอยู่ หลวมต่ำตรงสะโพก ...