บทที่ 158

เสียงของคีแรนไม่ได้ดังเลย และก็ไม่จำเป็นต้องดังด้วยซ้ำ มีบางอย่างในน้ำเสียงเรียบแบนเย็นชานั้นที่ทำให้เดรกหันมา

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งคู่เพียงมองหน้ากัน พ่อกับลูก ผู้ชายที่เคยทำลายเขา และเด็กผู้ชายที่รอดชีวิตมาได้

จากนั้นเดรกก็ยิ้ม “อยู่นี่เอง ลูกชายของพ่อ อัจฉริยะของพ่อ”

คีแรนไม่ตอบรับคำพูดนั้น เขาเดินมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ