บทที่ 163

มุมมองของซัมเมอร์

มือของเขายกขึ้นประคองใบหน้าฉัน ฝ่ามืออุ่นแนบอยู่กับแก้ม นิ้วโป้งปาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดออกไปอย่างแผ่วเบา ท่าทางนั้นอ่อนโยนเสียจนหัวใจฉันปวดร้าว เหมือนมีบางอย่างข้างในบิดตัว แตกสลาย แล้วก่อรูปขึ้นใหม่เป็นสิ่งที่ฉันไม่รู้จัก

“แล้วเธอจะปกป้องฉันยังไง” เขาถาม และในน้ำเสียงนั้นมีบางอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ