บทที่ 203

ฉันเดินตามเธอเข้าไปในห้องสตูดิโอ ห้องที่ฉันเข้ามาสัปดาห์ละสองครั้งตลอดสองเดือนที่ผ่านมา แต่ก็ยังรู้สึกเกร็งทุกครั้งที่ก้าวเข้าไป เปียโนสไตน์เวย์ตั้งเด่นกินพื้นที่อยู่กลางห้อง ผิวแล็กเกอร์สีดำของมันสะท้อนแสงหม่นจากหน้าต่างบานสูง ผนังทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยภาพถ่ายใส่กรอบ—มิสโรเบิร์ตสันกับนักเปียโนชื่อดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ