บทที่ 213

มีอายืนอยู่หน้ากระจก คอยดึงชุดผ้าไหมสีแดงเข้มที่ฉันให้เธอยืมมาให้เข้าที่ นิ้วของเธอเอาแต่ขยับแตะแผ่นเสริมซิลิโคนด้านในไม่หยุด และฉันเห็นลำคอเธอขยับขึ้นลงตอนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

“ซัมเมอร์ ฉันว่าฉันจะอาเจียนบนเวทีแน่เลย”

ฉันไม่ได้เงยหน้าจากคีย์เปียโน นิ้วมือยังไล่ไปตามห้องเพลงเปิดที่ฉันซ้อมมาจนรู้ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ