บทที่ 30

เช้าวันพฤหัสบดี ฉันยืนอยู่หน้าล็อกเกอร์ของตัวเอง ปลายนิ้วสั่นน้อย ๆ ขณะหมุนรหัส รอบตัวเต็มไปด้วยความวุ่นวายก่อนเข้าโฮมรูม—เสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นมันวาว เสียงประตูล็อกเกอร์ปิดดังปัง เสียงหัวเราะของใครสักคนสะท้อนอยู่ใต้เพดานสูงโค้ง แต่ฉันไม่ได้รับรู้อะไรเลย

เพราะในล็อกเกอร์ของฉัน มีแผ่นกระดาษห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ