บทที่ 39

วันถัดมาเริ่มต้นอย่างปกติดีพอสมควร มีอากับฉันเพิ่งกินมื้อเที่ยงเสร็จและกำลังเดินผ่านโถงทางเดินหลัก ตอนนั้นเองที่ฉันได้ยินเสียงหัวเราะ

มันเป็นเสียงหัวเราะประเภทที่ทำให้ขนลุก ดังแสบหู จงใจเรียกร้องความสนใจ และเต็มไปด้วยความร้ายกาจ ฉันจำเสียงแบบนั้นได้ ฉันเคยได้ยินมันพุ่งใส่ตัวเองบ่อยพอแล้ว

“เกิดอะไรขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ