บทที่ 50

ฉันดึงกระดาษเช็ดปากจากกล่อง แล้วล้วงปากกาออกจากกระเป๋า ทำการบ้านเสร็จหรือยัง ฉันเขียนเป็นตัวบรรจงอ่านง่าย

ใบหน้าของลิลี่พลันสว่างขึ้น เธอพยักหน้าแรง ๆ แล้วชี้ไปที่กระเป๋าเป้อีกครั้ง คราวนี้เห็นชัดเลยว่าเธอภูมิใจมาก

ฉันยิ้ม แล้วเขียนคำถามต่อ คีแรนจะเสร็จกี่โมง

เธอชี้ข้ามถนนไปที่ร้านกาแฟ จากนั้นก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ