บทที่ 66

ฉันรักษาใบหน้าให้เรียบเฉยอย่างระมัดระวัง "เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันจะอยู่ที่นี่"

"ฉันลองถามๆ ดู" เธอกัดริมฝีปากล่าง "มันแปลกไหม แบบนี้คงแปลกสินะ ขอโทษนะ"

เธอกำลังขอโทษฉัน อีกแล้ว ราวกับว่าคนที่ควรรู้สึกผิดที่โผล่มาทำเรื่องดีๆ คือเธอ

ฉันอยากบอกให้เธอหยุด อยากบอกว่าเธอไม่จำเป็นต้องขอโทษที่มีตัวตนอยู่ใกล้ฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ