บทที่ 27 บทที่ 6 เช้าขยี้เย็นขย่ม

วันนี้อากาศภายนอกท้องฟ้าช่างเป็นใจนัก ฝนที่ตกหนักฤดูร้อนเรียกได้ว่าพายุโหมกระหน่ำเลยทีเดียว สองร่างที่นอนคุดคู้ขดกอดกันกลมก็ยังไม่อยากตื่นขึ้น เพราะเมื่อคืนได้ออกกำลังกายก่อนนอน อีกคนก็เพิ่งจะดีขึ้นก็โดนซ้ำที่จุดเดิม อีกคนก็เข้าเวรยังไม่ได้หลับได้เต็มตื่น ก็ขึ้นขย่มต่างคนก็ต่างเพลีย สายแล้วจึงไม่ยอม...