บทที่ 30 30

โชคดีที่อาหารมื้อนี้จบลงเร็วกว่าที่คาด เพราะบรีอันดาต้องรีบกลับไปทำงานที่สำนักงานทนายความที่โรมต่อ ดังนั้นเมื่อรับประทานอาหารเสร็จ ขณะเธอกำลังจะลุกหนี เจ้าพ่อหนุ่มไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมา กลับจูงมือเธอให้ออกมาส่งบรีอันดาขึ้นรถด้วยกัน 

“ปล่อยมือศศินะดอน อย่ามาถึงเนื้อถึงตัวกับศศิแบบนี้” คนตัวเล็กกว่าสั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ