บทที่ 93 93

“แด๊ด! หายไปไหน!!”

ดอนอเล็กซานโดรรีบสาวเท้าตามเซซาเร่เข้าไป แม้หัวใจจะกำลังเจ็บปวด แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริงเขาอายุขนาดนี้แล้วก็คงจะไม่ร้องไห้ตีโพยตีพาย หรือนั่งน้ำตาซึมหรอก แต่ยอมรับว่าแม้ภายนอกสีหน้าจะดูปกติราบเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ภายในใจมาเฟียรู้สึกเสียศูนย์.....

อเล็กซานโดรรีบตามเข้าไป ...