บทที่ 59 59 หึงหวง

59 หึงหวง

เมื่อเดินปลีกตัวหลบเข้ามาถึงด้านในของเรือนรับรอง สโรชาก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ด้วยแข้งขาที่อ่อนแรง สองมือเล็กยกขึ้นปิดหน้า พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสะกดกลั้นก้อนสะอึก

ศรันย์ที่เดินตามเข้ามาติดๆ ทิ้งระยะห่างเล็กน้อยอย่างให้เกียรติ ทว่าใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยความสับสน...