บทที่ 67 67 ความในใจ

67 ความในใจ

ช่วงสายคล้อยไปจนถึงบ่าย หลังจากส่งเด็กๆ กลับบ้านจนหมดแล้ว ความเงียบสงบก็กลับมาเยือนอาคารเรียนไม้ไผ่อีกครั้ง

สโรชาปลีกตัวออกมาจากความวุ่นวายบริเวณลานกว้าง ที่ซึ่งคณะแพทย์ยังคงง่วนอยู่กับการตรวจชาวบ้าน หญิงสาวเดินทอดน่องไปตามทางเดินเล็กๆ ลัดเลาะไปด้านหลังอาคารเรียน ซึ่งเป็นเนินเขาลาดชันที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ