บทที่ 73 ตอนที่ 13 เสียดายไม่เท่าเจ็บใจและเสียรู้

ทำแบบนั้นมันก็แค่สะใจชั่วครู่เท่านั้น ผ่านไปไม่นานเดี๋ยวคนพวกนั้นมันก็ลืมง่ายๆ เสียแรงเปล่า เธอต้องการทำให้หมอนั่นเจ็บแสบแบบแสนสาหัสเหมือนกันกับที่พวกมันทำกับเธอตอนนี้ เอาให้มันสาสมและต้องจดจำไปจนวันตายไม่กล้าไปทำแบบนี้กับใครอีก

“ยังหิวอยู่ไหม หรือว่าอยากกลับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง...”

ดิฐกรตะล่อมถามอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ