บทที่ 14 จุดเริ่มต้น

แดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านทึบแสงแยงเข้าตา ชายหนุ่มที่นอนคว่ำหน้าจมหมอนใบโตครางครูดในลำคอด้วยความรำคาญ ความหนักอึ้งจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืนยังตกค้าง

พายุขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ท่อนแขนแกร่งวาดกวาดไปทางพื้นที่ว่างด้านข้าง หมายจะรวบร่างนุ่มนิ่มที่คุ้นเคยในความทรงจำเข้ามากอด

ทว่า... สิ่งที่สัมผัสได้ กลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ