บทที่ 32 สัมผัสใต้แสงจันทร์

ฝ่ามือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสัมผัสหยาบกร้านทว่าอบอุ่น สอดประสานจับจูงมือของโรสให้เดินลึกเข้าไปตามทางเดินแคบ ๆ ที่ทอดยาวสู่ลำธารท้ายค่าย

โรสพยายามสะบัดมือออกเป็นรอบที่ร้อยของคืนนี้ แต่ปลายนิ้วสากที่สวมแหวนเกียร์ของพายุกลับรัดแน่นราวคีมเหล็ก แถมเขายังจงใจใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเบา ๆ บนหลังมือเธอไปมาตลอดทางราว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ