บทที่ 49 สัมผัสตีตราจอง

ปัง ! กริ๊ก...

เสียงบานประตูไม้เนื้อแข็งเหวี่ยงปิดกระแทกกรอบวงกบ ตามด้วยเสียงกลอนดิจิทัลที่สับล็อกอัตโนมัติ ทำเอาร่างเล็กที่ถูกกึ่งลากกึ่งจูงเข้ามาสะดุ้งสุดตัว โรสถอยกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับบานประตูเย็นเฉียบ ความเงียบสงัดภายในเพนต์เฮาส์ที่สลัวราง มีเพียงแสงจากหลอดไฟตรงโถงทางเดิน ยิ่งบีบอัดความอึดอัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ