บทที่ 68 ความจริงที่กรีดทลาย

สองเท้าเปลือยเปล่าในรองเท้าคัทชูออกแรงวิ่งฝ่าความร้อนยามบ่ายอย่างไม่คิดชีวิต ลมหายใจของโรสสะดุดกึก กระแทกเข้าออกตรงร่องไหล่อย่างหนักหน่วง เสียงหัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วเสียจนเจ็บร้าวไปถึงซี่โครง

เธอไม่ได้ยินเสียงตะโกนเรียกชื่อที่ดังไล่หลังมาจากฝั่งคณะวิศวะฯ ไม่รับรู้ถึงสายตาของนักศึกษาคนอื่นที่มองมา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ