บทที่ 8 การถูกไล่ต้อนจนมุม

ปัง !

บานประตูทางออกฉุกเฉินถูกผลักเปิดและเหวี่ยงปิดอย่างรุนแรง ตัดขาดเสียงบีตหนักหน่วงของผับ ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดและไอร้อนชื้นของลานจอดรถ VIP โซนใต้ดิน

แรงดึงจากฝ่ามือใหญ่ที่สอดประสานราวกับคีมเหล็ก บังคับให้โรสต้องกึ่งวิ่งตามช่วงขายาว ส้นสูงสีดำกระทบพื้นคอนกรีตขรุขระดังสะท้อนก้อง ความเย็นเยียบของแหวนเกียร์บนนิ้วชี้เขากดลึกรัดรึงหลังมือเธอจนเจ็บร้าว

“พี่พายุ... ปล่อยนะ !”

โรสเค้นเสียงผ่านลำคอแห้งผาก พยายามบิดข้อมือออก ทว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งบีบกระชับแน่น

นี่มันผิดแผนไปหมด !

เธอตั้งใจมาปรากฏตัวให้เขาสะดุดตา เชิดหน้าใส่ให้เสียดาย แล้วสลัดทิ้งเพื่อแก้แค้นคำพูดปรามาสนั้น

ทว่าผู้ชายคนนี้กลับฉีกกติกาของเธอทิ้งกระจุย แล้วเปลี่ยนมันเป็นการล่าเหยื่อของจริง

พายุหยุดฝีเท้าหน้าซูเปอร์คาร์สีดำขลับในมุมลึกสุด เขายังไม่ปลดล็อกรถ แต่ตวัดแขนรวบร่างระหงให้หมุนกลับมา แล้วดันแผ่นหลังเปลือยเปล่ากระแทกบานประตูรถอย่างไม่ออมแรง

“อ๊ะ !”

ความเย็นของตัวถังโลหะปะทะแผ่นหลัง ตัดกับความร้อนระอุจากแผงอกแกร่งที่เบียดทาบทับ โรสหอบหายใจกระชั้น กลิ่นสปอร์ตผสมยาสูบดิบเถื่อนตีรวนเข้าปอดจนสมองพร่าเบลอ

เขาคลายมือที่สอดประสานออก เปลี่ยนมาท้าวแขนกับหลังคารถ กักขังเธอไว้ในวงแขนกำยำ นัยน์ตาสีนิลกดมองต่ำ จ้องลึกทะลุเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลที่เบิกกว้างด้วยความตระหนก

ความเงียบโรยตัว มีเพียงเสียงหอบหายใจสั่นสะท้าน หน้าอกภายใต้ผ้าซาตินเบียดเสียดกับเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาตามจังหวะโกยอากาศเข้าปอด

ความกดดันบีบคั้นจนโรสเผลอยกมือขวาขึ้นแตะติ่งหูตัวเองด้วยความเคยชิน ปลายนิ้วสั่นระริกสัมผัสต่างหูเพชรเม็ดเล็กเพื่อเรียกสติ ทว่ากิริยานั้นไม่อาจรอดพ้นสายตานักล่า

พายุกดสายตามองมือน้อย เขายื่นปลายนิ้วสากที่สวมแหวนเกียร์มาแตะทับหลังมือเธอ กดนิ้วโป้งซ้อนทับลงบนติ่งหู ความเย็นของโลหะถูไถผ่านกรอบหน้า สัมผัสหยาบกร้านส่งกระแสไฟฟ้าวูบวาบแล่นปราดไปทั่วสันหลัง

“สั่นเป็นลูกแมวตกน้ำเลยนะ...” เขากระซิบ ลมหายใจร้อนรดรินร่องแก้ม

“เมื่อกี้ข้างในยังเก่งอยู่เลย... คิดจะยั่วให้ค้างแล้วสะบัดก้นหนีหรือไง ?”

โรสกลืนน้ำลายเหนียวหนืด ปัดมือเขาออกจากการเกาะกุมใบหู เชิดหน้าขึ้นท้าทาย สูดกลิ่นหอมละมุนจากผิวกายเพื่อสร้างเกราะป้องกันความอ่อนแอ

“ฉันไม่ได้สั่นเพราะกลัว...” เธอกัดฟันตอบ นัยน์ตาสีน้ำตาลจ้องประสานดวงตาสีนิล “แต่กำลังคิดต่างหาก... ว่าผู้ชายเก่งแต่ปาก จะมีปัญญาทำให้ฉัน ‘สนุก’ ได้สักแค่ไหนเชียว”

ประโยคท้าทายนั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดบนกองเพลิง พายุชะงักไปชั่ววินาที สันกรามปูดนูนจากการขบฟันแน่น

เขาไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด แต่มือหนาสากกลับคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยสวย ออกแรงกระชากเบา ๆ บังคับให้แหงนหน้ารับ ก่อนจะโฉบริมฝีปากลงมาบดขยี้กลีบปากอิ่มอย่างป่าเถื่อนและเรียกร้อง

“อื้อ !”

โรสเบิกตากว้าง สองมือยกขึ้นทุบแผงอกแกร่ง ทว่าพายุกลับเบียดทาบทับลงมาจนขยับไม่ได้

เขาดูดดึงกลีบปากล่างอย่างรุนแรง ฟันคมขบเม้มจนเจ็บจี๊ด รสเฝื่อนของเลือดจาง ๆ ผสมรสแอลกอฮอล์ไหลซึมเข้าสู่ปลายลิ้น

เขาจูบอย่างเอาแต่ใจ กวาดต้อนทุกความดื้อรั้น เกี่ยวตวัดเรียวลิ้นที่พยายามหลบหนีอย่างไร้ความปรานี แรงบดขยี้หิวกระหายทำเอาเรี่ยวแรงของโรสเหือดหาย สองมือที่เคยทุบตีเปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตเขาไว้แน่นเพื่อพยุงตัวไม่ให้ทรุดกองลงกับพื้น

เนิ่นนานจนแทบขาดอากาศ พายุถึงยอมถอนริมฝีปากออกอ้อยอิ่ง เขากดหน้าผากแนบชิดหน้าผากเธอ หอบหายใจหนักหน่วง นัยน์ตาสีนิลฉ่ำวาวด้วยอารมณ์ดิบ

ปี๊บ !

เสียงปลดล็อกรถดังพร้อมไฟกะพริบ พายุกระชากประตูซูเปอร์คาร์เปิดกว้าง สอดแขนรวบร่างอ่อนระทวยของโรสดันเข้าไปนั่งบนเบาะฝั่งผู้โดยสารอย่างรวดเร็ว

โรสยังคงมึนงงกับรสจูบสูบวิญญาณ ทว่าก่อนจะทันขยับหนี ร่างสูงใหญ่ก็โน้มตามเข้ามาเบียดบังพื้นที่ห้องโดยสารจนมิด เขาดึงเข็มขัดนิรภัยข้ามลำตัวเธอไปเสียบล็อก ปลายจมูกโด่งเฉียดลาดไหล่เนียน สูดกลิ่นหอมประจำตัวเธอเข้าปอดลึก ๆ

“เก็บปากเก่ง ๆ ของเธอไว้...” เขากระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่าสั่นสะเทือนขั้วหัวใจ “แล้วเตรียมตัวไปครางพิสูจน์ความสนุกบนเตียงพี่ได้เลย”

ปัง ! ประตูรถถูกปิดกระแทก ขังโรสไว้ในพื้นที่ของเสือร้าย...

โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่า 'ต่างหูเพชรเม็ดเล็ก' ข้างขวา ได้หลุดร่วงลงไปซุกซ่อนอยู่ใต้เบาะหนังสีเข้มตั้งแต่ตอนที่เขาขยี้จูบเมื่อครู่นี้แล้ว