บทที่ 30 ตอนที่ 30 ชีวิตที่วุ่นวายมากกว่าเดิม

ครืดดดด~~~~ ครืดดดดดด~~~~~

เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงดังขึ้น ปลุกคนเมาที่พึ่งเคยลิ้มลองรสชาติของแอลกอฮอล์ครั้งแรกในชีวิต ให้ฝืนเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมารับโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ซ้ำๆ และไม่รู้ว่าตัวเองคลานขึ้นมานอนเตียงได้ยังไง ภาพตัดตอนไหนก็ไม่อาจรับรู้ได้!พอกันที!..เธอจะอยู่ให้ห่าง...