บทที่ 105: เจ้าหญิงหุ่นของฉันกำลังมีเลือดออก

มุมมองของจอร์ดาโน: ที่คฤหาสน์ของเขา

“ป๊ะป๋า อย่าเพิ่ง”

“ผมทำมาให้เป็นพิเศษเลยนะ แด๊ดดี้!”

มันยัดถาดใส่มือผม—แซนด์วิชครึ่งชิ้นกับน้ำหวานประหลาดๆ สีแดงแจ๋ น้ำตาลก็เยอะเกินไป เผลอๆ อาจจะมียาพิษที่ปรุงจากความไร้เดียงสากับความคิดโง่ๆ ผสมอยู่ด้วย ผมก้มมองลายมือยุ่งๆ ของเขาบนกระดาษเช็ดปาก: สำหรับแด๊ดดี้...