บทที่ 11: สาวหวานไม่ถือมีด

แคท?

เสียงของเลียมลอยแผ่วมาจากอีกห้อง ฟังดูนุ่มนวลและแปลกประหลาด ฉันกำมีดในมือแน่นขึ้น

มีดในมือฉันสั่นระริกจนแทบจะร่วงหล่น แต่ฉันก็สอดมันเก็บลงในกระเป๋าลึกของกางเกงเลียม—ตัวที่ฉันขโมยมาตอนเขาเผลอ

ฉันดันแผ่นหลังติดเคาน์เตอร์ที่เย็นเฉียบ คมมีดลื่นไถลอย่างน่าหวาดเสียวไปบนต้นขาที่ชื้นเหงื่อ ทุกลมหายใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ