บทที่ 114: เธอเป็นพิษ

วิตตอริโอ – มุมมองของเขา ณ คฤหาสน์

“กูต้องการความจริงเหี้ยๆ นั่น วาเลนติโน”

น้ำเสียงของข้าตวาดลั่นราวกับแส้ฟาดไปทั่วห้องบัญชาการรบ ทุกคนนิ่งแข็งเป็นหิน

วาเลนติโนไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขาก้าวออกมาข้างหน้าอย่างใจเย็นเหมือนเคย ราวกับว่าความเดือดดาลของข้าเป็นแค่สายลมพัดผ่าน “มึงก็รู้อยู่แล้ว” เขาพูดเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ