บทที่ 127 — “เน่าในนรก จอร์ดาโน”

คาทาริน่า – มุมมองของฉัน

“เขายังหายใจอยู่ไหม”

เสียงกระซิบของฉันดังราวกับตะโกนในห้องที่เงียบสงัด

ฉันย่องเข้าไปใกล้ขึ้น ถือตะเกียงไว้ในสองมือราวกับว่ามันจะปกป้องฉันได้ เปลวไฟสั่นไหว ทอดเงายาวพาดผ่านเตียงขนาดมหึมาของจอร์ดาโน่

หน้าอกของเขาไม่ขยับ ดวงตาของเขาเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เหมือนกับว่าเขาถูกจับภา...