บทที่ 128 - ลูคัสใช้ฉัน

มุมมองของเซลีน่า

“วิตโตริโอ ไม่นะ!”

ฉันกรีดร้อง

ไม่ได้ตั้งใจ แต่มันหลุดออกมาเอง เสียงสะท้อนกับผนังหิน แหลมคมและเกรี้ยวกราด

เจ้าหน้าบากร่วงผล็อยลงไปกองกับพื้นเหมือนตุ๊กตาผ้า เลือดสาดกระเซ็นบนพื้นกรวด ดวงตาของเขายังเบิกโพลงแม้ร่างจะแน่นิ่งไปแล้ว ว่างเปล่า ไม่เหลืออะไรอีก

ฉันเคยเห็นเรื่องทุเรศๆ มาเยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ