บทที่ 139 — พี่เลี้ยงของปาปิ

“นี่ พี่เลี้ยงของปาปี้ไปไหนเหรอ” ฉันถาม พลางกวาดตามองรอบโถงทางเดินอันเงียบสงบขณะวางรองเท้าส้นสูงไว้ข้างผนัง “ฉันนึกว่าวันนี้เธออยู่กับเขาเสียอีก...”

ฉันพูดต่อพร้อมกับเตะรองเท้าส้นสูงทิ้งทันทีที่ก้าวเข้ามาในโถงทางเดินปูหินอ่อน สองมือของฉันเต็มไปด้วยถุงชอปปิงจากปารีส กล่องของขวัญระยิบระยับ และกระดาษห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ