บทที่ 144 — กิ่งก้านมะกอก

มุมมองของวิตตอริโอที่คฤหาสน์

เศษแก้วแตกกระจายอยู่ใต้เท้าข้า

เสียงดนตรียังไม่ทันจางหายไปจากหู หัวข้าก็เริ่มปวดตุบๆ

นางกลับมาแล้ว ฟิโอเรลล่า

ข้ามองนางอยู่ชั่วครู่ และในหัวก็เต็มไปด้วยเรื่องราวทั้งหมดที่ข้าคิดว่าฝังกลบไปแล้ว

ความคิดแรกของข้าไม่ใช่ว่าจะจูบนางหรือฆ่านาง ความคิดแรกของข้าคือ: *ข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ