บทที่ 147 — กลิ่นของเธอ

มุมมองของแคทารีนา

เสียงเคาะประตูไม่ได้ดังนัก แต่มันก็ยังทำให้หัวใจฉันบีบรัด

พอฉันเปิดประตูออกไป ก็พบวิตตอริโอ—เขาไม่ผูกเนคไท เสื้อเชิ้ตเปิดอ้าเหมือนมันหมดอาลัยตายอยากกับเขาแล้ว ผมเผ้ายุ่งเหยิงฝีมือเจ้าตัวเอง เขามีกลิ่นแชมเปญผสมกับอะไรบางอย่างที่ดำมืดและหนักหน่วงกว่า... กลิ่นแบบที่จะติดผิวแม้จะเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ