บทที่ 149 — ผู้หญิงที่ทำลายทุกอย่าง

สิ่งแรกที่ผมเห็นเมื่อลืมตาขึ้นมาคือเธอ

คาตารินา เธอนอนขดตัวตะแคงข้าง หายใจแผ่วเบา เส้นผมของเธอกระจายอยู่บนหมอนของผมราวกับว่ามันอยู่ที่นั่นมาตลอด หัวไหล่เปลือยเปล่าข้างหนึ่งโผล่พ้นผ้าห่มออกมา ขาวซีดในแสงยามเช้า เธอไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อยตอนที่ผมขยับ

ชั่วอึดใจหนึ่ง ผมได้แต่มองเธอ บางอย่างในอกผมบีบรั...