บทที่ 152 - แสร้งทำเป็นน้องสาวที่ตายแล้วของฉัน

“ปิดประตูด้วย ซูซี่ ปิดให้สนิท”

เสียงกลอนประตูดังคลิก แผ่วเบาราวกับความลับ ตอนนี้ห้องนี้เป็นของฉันแล้ว

ห้องของวิตตอริโอ

สิ่งแรกที่ปะทะเข้ามาคือกลิ่น ไม่ใช่กลิ่นโคโลญจน์ของวิตตอริโอ—แม้ว่ากลิ่นนั้นจะติดแน่นอยู่บนผ้าปูที่นอน ขมและแรง—แต่เป็นกลิ่นหอมหวานจางๆ ของนาง กลิ่นมะลิ

คาทาริน่า

ฉันย่นจมูก แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ