บทที่ 171 — การประชุมสุสาน

มุมมองของแคทารินา

“ให้ตายเถอะ หนาวจะตายชัก”

นั่นคือประโยคแรกที่ลูซพูดตอนเดินผ่านประตูหน้าเข้ามา ราวกับเพิ่งกลับจากทริปเที่ยวสุดสัปดาห์ ไม่ใช่เพิ่งโดนลักพาตัวไป เธอห่อตัวอยู่ในเสื้อโค้ตตัวโคร่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง แววตาคมกริบยิ่งกว่าเดิม

“ไอ้สารเลวโมรินั่นอยู่ไหน?” เธอตะโกนทันทีที่ก้าวเข้ามา “สาบานต่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ