บทที่ 172 - ดีขึ้นหรือแย่ลง

มุมมองของแคทาริน่า

ระหว่างทางกลับเต็มไปด้วยความเงียบงัน แต่ในอกฉันกลับปั่นป่วนไม่หยุด

ทุกคำพูดของผู้ชายคนนั้นที่สุสานยังคงดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัวฉัน — เรื่องเด็ก สายเลือด และบัลลังก์

มือของวิตตอริโอวางอยู่บนต้นขาของฉันตลอดทางกลับบ้าน นิ้วหัวแม่มือของเขาไล้ไปบนผิวของฉันราวกับกลัวว่าถ้าหยุดสัมผัส ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ