บทที่ 21: เลี่ยมไร้สาเหตุ

มุมมองของเซเลน่า

"ยัยนั่นหายหัวไปไหนวะ"

เซเลน่าปิดหนังสือดังปังที่เคาน์เตอร์คิดเงิน กัดกระพุ้งแก้มตัวเอง โทรศัพท์ของเธอนิ่งสนิท ไม่มีข้อความ ไม่มีสายเรียกเข้า ไม่แม้แต่อีโมจิบ้าๆ สักตัวจากคาทาริน่า ผ่านไปหลายวันแล้ว นับตั้งแต่สายโทรศัพท์อันร้อนรนครั้งนั้น ก็เงียบหายไปเลย

เสียงกระดิ่งเหนือประตูร้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ