บทที่ 36: ปีศาจฉันจะจูบ

มุมมองของคาตารินา

“แม่งเอ๊ย” ฉันพึมพำพลางสอดมีดโกนเข้าไปในรองเท้าบูต

มือฉันสั่น แต่ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเดือดดาล เพราะรู้ว่าฉันเกือบตายคาทั้งที่หลับอยู่ และไม่มีใครสนใจ ถ้ามาริเบลไม่ทำอะไรก็ไม่รู้ลงไปนั่น ป่านนี้ฉันคงกลายเป็นศพที่ถูกลากออกไปในผ้าห่อศพแล้ว

ฉันจะไม่รอให้ตัวเองเป็นราย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ