บทที่ 42: บาปประติมากรรม

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับรสเค็มที่ตีขึ้นคอจนสำลัก

ปอดของฉันเจ็บปวดราวกับจะฉีกขาด ลำคอแสบร้อน ซี่โครงปวดร้าวราวกับถูกรถบรรทุกทับ

น้ำทะลักออกจากปากขณะที่ฉันพลิกตัวนอนตะแคง ไอโขลกและขย้อนออกมาไม่หยุด

ท้องฟ้าเหนือศีรษะหมุนคว้างเป็นสีสันนับพัน

สายลมบาดผิวที่เปียกชื้นของฉันราวกับคมมีด

ข้อเท้าซ้ายของฉันขย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ