บทที่ 61: ไม่มีใครสัมผัสสิ่งของฉัน

มุมมองของวิตตอริโอ – บ้านพักบนภูเขา

มือผมสั่นไม่หยุด

ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว แต่เป็นเพราะความโกรธแค้น เพราะความทรงจำ

ผมจ้องมองภาพร่างหยาบๆ บนแผ่นกระดาษ เส้นสายเปรอะเปื้อน มีเงาทะมึนแทนที่ใบหน้าที่ควรจะอยู่ตรงนั้น

ชายคนที่ดึงผมขึ้นจากน้ำ

ผมเห็นภาพนั้นทุกคืนนับตั้งแต่อุบัติเหตุ...แ...