บทที่ 62: ภายใต้การคุ้มครองของเขา

“ฉันน่าจะปาดคอแม่งตั้งแต่แรกเห็นหน้า”

ฉันจุดบุหรี่ด้วยนิ้วที่เปื้อนเลือด ไอ้หน้าบากนั่งอยู่ตรงข้ามฉัน ยิ้มกริ่มเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องตลกที่สุดที่เคยได้ยิน มันเอนหลังพิงเบาะที่นั่งด้านหน้า ใช้มีดพกแคะเศษอาหารออกจากซอกฟัน มือมันเยิ้ม สนับมือเปื้อนเลือด ดวงตาที่กระตุกไม่หยุด

เรานั่งอยู่หน้าบ้านลูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ