บทที่ 67: คร่ำครวญและความบ้าคลั่ง

เขาเข็นรถนำหน้าไป ฉันเดินตาม

ห้องถัดไปร้อนยิ่งกว่า... ร้อนจริงๆ ไอน้ำพวยพุ่งฟู่ฟ่าผ่านช่องระบายอากาศ เสียงดนตรีทุ้มต่ำสั่นสะเทือนผ่านพื้นหินอ่อน โซฟาทรงโค้งตัวหนึ่งตั้งอยู่กลางห้อง รายล้อมด้วยเถาไม้เลื้อยที่ห้อยระย้าและเรือนร่างที่เคลื่อนไหวบิดเร้าอย่างเชื่องช้า มันเหมือนการก้าวเข้าไปในความฝันที่สร...