บทที่ 72: วาเลนติโน

มุมมองของวิตตอริโอ: ด้านหลังภัตตาคารที่แคทถูกลักพาตัวไป..

ไอ้หน้าบากไปได้ไม่ไกล

ลูซจับหน้ามันกระแทกพื้นทางเท้านอกครัวของภัตตาคาร ปืนในมือเธอยังร้อนกรุ่น เลือดทะลักจากขาของมันตรงที่กระสุนของคาตาริน่าฝากรอยจูบไว้อย่างจัง มันร้องโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือด

“เลิกร้องได้แล้ว” เธอตวาด “ก็แค่รูบนเนื้อของแก”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ