บทที่ 90: ขี่ฉัน ทำลายฉัน

มุมมองของคาตาริน่า

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองโกรธอะไร

เขาพูดคำว่า ‘คู่หมั้น’ ออกมา...แล้วหัวใจฉันก็...ขาดผึง

ฉันไม่ควรจะใส่ใจนี่ ฉันเป็นแค่ของเล่น เป็นนักโทษ เป็นผู้หญิงที่เขาใช้บำบัดความใคร่ยามค่ำคืนแล้วก็ลืมไปในตอนเช้า

ใช่ไหมล่ะ

แล้วทำไมฉันถึงต้องมาเดินวนไปวนมาในห้อง แต่งตัวยั่วบาป รอเขาราวกับว่าคฤหาสน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ