บทที่ 18 ก็มันไม่รู้สึก🔥

“ทำดี ๆ สิ ฉันเจ็บนะ!” ฝันดีโวยวายเมื่อเขาไม่ตั้งใจทำแผลให้เธอดี ๆ ไมเนอร์นั่งหน้าบึ้งอยู่ที่พื้นห้องนั่งเล่น เขาใช้สำลีเช็ดฆ่าเชื้อรอบแผลอย่างไม่เต็มใจมากนัก มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของเขานักหนาที่ต้องมานั่งทำอะไรแบบนี้

“ก็ดีแล้วไหมวะ” เขาเงยหน้าเถียงกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ตั้งแต่มานั่งตรงนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ