บทที่ 9 ครางสิวะ!🔥🔥

“จะ เจ็บ” เมื่อสอดใส่ตัวตนเข้าไป ไมเนอร์ก็ไม่มีท่าทีว่าจะเบาตามที่ให้สัญญากับเธอไว้ มุมปากแสยะยิ้มก่อนจะกระแทกเอ็นใส่อย่างบ้าคลั่ง

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊า.. ซี๊ด” แหงนหน้าครางอย่างสุขสม พอใจกับร่องที่มันตอดรัดเขาแทบแตกทุกการขยับเข้าออก หน้าท้องเกร็งทุกครั้งที่รู้สึกเสียวซ่าน

ปึก! ปึก! ปึก!

“แสบ อื้อ~”

“เดี๋ยวก็เสียว” อ่า.. มันดีไปหมดเลยตอนนี้ เขาอยากทำเธอให้แรงกว่านี้ เอาให้จมเตียงไปเลย เธอทำให้เขาเริ่มติดใจร่างกายเธอแล้วสิ

ปึก! ปึก! ปึก!

“ไม่ไหวแล้วว่ะ”

พรึ่บ!!

ไมเนอร์กระชากหมอนโยนทิ้งไปพร้อมกับเลื่อนมือไปบีบลำคอระหงจนฝันดีมีสีหน้าตกใจ ที่อยู่ ๆ เขาก็ทำป่าเถื่อนกับเธอ

ปึก! ปึก! ปึก!

“หะ หายใจไม่ออก”

“ซี๊ดด” ร่างสูงไม่สนใจเสียงประท้วงเหมือนจะขาดใจตายของคนใต้ร่าง ยิ่งเสียวเขาก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบ มืออีกข้างที่ว่างก็ฟาดลงที่หน้าอกแรง ๆ สองสามที

เพลียะ! เพลียะ!

“คะ คุณ” ฝันดีเริ่มกลัวไมเนอร์เมื่อเจออีกมุมของเขา มันน่ากลัวจนเธอไม่มีอารมณ์ร่วมกับเขาไปแล้วตอนนี้

ปึก! ปึก! ปึก!

“ครางสิวะ!”

“ฉะ ฉัน..อึก!”

“กูบอกให้คราง!”

“พอแล้ว อึก!”

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊า..เสียวสัส” ทำไมผู้ชายตรงหน้าเธอตอนนี้ถึงได้ป่าเถื่อนขนาดนี้นะ เขาไม่แม้แต่จะอ่อนโยนกับเธอเลยสักนิด ร่างกายเธอแทบแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ฝันดีหลับตาสะอื้นไม่กล้าสบตากับเขา

ปึก! ปึก! ปึก!

“สบตาฉัน ฝันดี อ๊า..”

“มะ ไม่ ฮึก~”

“สบตา!!”

“..อึก!”

“ได้ จะพยศกับฉันใช่ไหม งั้นก็ทนเอ็นฉันให้ไหวก็แล้วกัน”

พรึ่บ!!

ปึก! ปึก! ปึก!

“กรี๊ดด” สิ้นคำพูด ไมเนอร์ก็จับตัวฝันดีพลิกคว่ำให้อยู่ในท่าคลานเข่าโดยที่ส่วนนั้นไม่หลุดออกจากกัน เอวสอบโหมกระหน่ำเอ็นใหญ่ใส่ร่องคับแคบจนกลายเป็นสีแดงน่ากลัว

ปึก! ปึก! ปึก!

“แม่งเอาโคตรมัน”

“ฮึก! พอแล้ว” ใบหน้าสวยสะบัดไปมาราวกับทนไม่ไหวกับสิ่งที่เขามอบให้ มันคือครั้งแรกของเธอนะ ช่วยอ่อนโยนหน่อยไม่ได้เหรอ ไมเนอร์เหมือนจะเสร็จจึงเอื้อมมือไปรวบเข้าที่ผมยาวสลวยสีน้ำตาลอ่อน พร้อมกับออกแรงดึงกระชากให้เธอเงยหน้าขึ้น ทำให้เขาเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของเธอได้อย่างชัดเจน

“ร้องเหรอ อย่าร้องสิคนสวย~ จุ๊บ”

ปึก! ปึก! ปึก!

“ฉะ ฉันไม่ไหว”

“พร้อมกันนะที่รัก” เขารู้ในคำว่าไม่ไหวของเธอดี แต่แล้วยังไง ขอแค่ตัวเขาเสร็จแค่นั้นก็พอแล้วไหม

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊าส!!!” น้ำสีขาวหนืดพุ่งใส่ช่องคลอดจนทะลักออกมาเลอะตามเรียวขา ไมเนอร์เสร็จไปเป็นที่เรียบร้อย ผิดกับเธอที่ตอนนี้สลบไปหลังจากที่เขารุนแรงใส่เธออย่างหนักหน่วง

“หึหึ” ไมเนอร์แสยะยิ้มก่อนจะถอดถอนแก่นกายออกจากร่องรักที่ตอนนี้เหมือนจะมีเลือดปะปนออกมาด้วย เขาแสยะยิ้มมองผลงานตัวเองก่อนจะเดินลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำทันที

ไม่นานเขาก็ออกมาด้วยสภาพสวมเสื้อผ้าตัวใหม่ ดวงตาคมทำเพียงปรายตามองหญิงสาวบนเตียงด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา ก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องไป กลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งห้องมีเพียงฝันดีที่นอนอยู่บนเตียงคนเดียว เพราะอีกคนได้จากไปแล้ว...

เช้าวันใหม่

“อ๊ะ!” ฝันดีรู้สึกตัวตื่นในช่วงสิบโมงกว่า เนื่องจากอาการปวดเมื่อยบวกกับเหนื่อยกับกิจกรรมเมื่อคืน ทำให้เธอนอนหลับลึกไม่รู้สึกตัว ดวงตาสองข้างค่อย ๆ เปิดขึ้น ทันทีที่ลืมตา เหตุการณ์ต่าง ๆ ก็วิ่งเข้ามาในหัวให้เธอได้คิด

“นะ นี่ฉันเสียตัวแล้วใช่ไหม” เธอจำมันได้ชัดว่าเมื่อคืนเธอกับผู้ชายคนนั้น..

ขวับ! ใบหน้าสวยหันไปมองยังที่นอนข้างตัวเองทันที ทว่ามีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น เขาไปไหน?

“หายไปไหน”

“...”

“เจ็บชะมัด” เธอขยับขาแทบไม่ได้ เนื่องจากรู้สึกเจ็บระบมบริเวณน้องสาวตัวเอง ซึ่งในขณะนั้นเอง..

แกร็ก!

“คะ คุณ..” ไม่ใช่

“ฉันเป็นแม่บ้านค่ะ^^” เป็นแม่บ้านที่เปิดประตูเข้ามาเพื่อมาทำความสะอาดห้องเหมือนอย่างทุกวัน แม่บ้านเองก็เริ่มชินตากับเรื่องพวกนี้ไปแล้ว เธอมักจะเจอผู้หญิงในทุกเช้าที่เข้ามาทำหน้าที่ตัวเอง แต่เธอก็ไม่เคยเอาไปพูดที่ไหนเพราะกลัวตัวเองตกงาน

“แล้วเขาไปไหน.. คะ?”

“ถ้าหมายถึงคุณไมเนอร์ล่ะก็.. คุณเขาไม่เคยนอนที่นี่หรอกค่ะ” หมายความว่ายังไง

“...”

“คุณเขามีคอนโดอยู่อีกที่ค่ะ” ฝันดีนิ่งไปทันที ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเขาทิ้งเธอไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วสินะ

“ขอบคุณนะคะ”

“ค่ะ ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” จากนั้นแม่บ้านก็ออกไปทำหน้าที่ตัวเอง ปล่อยให้หญิงสาวนอนพักต่อไป

บทก่อนหน้า
บทถัดไป