บทที่ 103 ของบำเรอธามไทน์

ธามไทน์ค่อย ๆ ประคองร่างของน้ำฟ้าลุกขึ้น แขนแกร่งช้อนใต้ข้อพับขาอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างทะนุถนอม น้ำฟ้ารีบยกมือขึ้นคล้องคอเขาไว้ ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอายเมื่อเขาพาเธอเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ที่เพิ่งปิดตายใส่หน้าเขาไปเมื่อครู่

เขาวางแผ่นหลังบางลงบนที่นอนนุ่มอย่างเบามือ ก่อนจะโน้มตัวลงตามม...