บทที่ 104 ของบำเรอธามไทน์

“ไม่ได้ครับ ทางตรงนี้มันขรุขระ ถ้าหนูสะดุดล้มขึ้นมาพี่จะทำยังไง” ธามไทน์ตอบเสียงเข้มแต่แววตาอ้อนวอน

“ให้พี่ดูแลแบบนี้แหละครับ พี่มีความสุข... พี่อยากให้ลูกรู้ ว่าพ่อดูแลแม่ดีขนาดไหน”

ธามไทน์พาน้ำฟ้ามาหยุดนั่งพักที่ม้านั่ง ใต้ต้นจามจุรีใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ความร่มรื่น ธามไทน์รีบใช้ผ้าเช็ดหน้าสะอาดของ...