บทที่ 27 ตอน27

เสียงประตูเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองปิดลงเบา ๆ พร้อมกับร่างของชัชรัณที่ก้าวเข้ามาในห้องที่มืดสนิท เขาไม่ได้เปิดไฟ ไม่ได้โยนกุญแจรถลงบนโต๊ะหินอ่อนอย่างที่เคยทำ แต่กลับเดินโซเซไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาหนังสีดำตัวกว้าง ตัวที่เขาเคยรั้งร่างเล็กมานั่งตักเพื่อบังคับข่มขู่เธอ

ความมืดมิดในห้องบัดนี้สะท้อนถึงความว...