บทที่ 37 ตอน37

ณ ร้านไอศกรีมโฮมเมดเล็ก ๆ แถวหลังมหาวิทยาลัย

บรรยากาศควรจะอบอวลไปด้วยความหวาน แต่สำหรับชัชรัณ มันคือสนามรบที่เขาต้องใช้สมาธิขั้นสูงสุดในการ ‘สะกดสัญชาตญาณพยัคฆ์’ ไม่ให้หลุดออกมา

เขานั่งตัวตรงแหน็บอยู่ฝั่งตรงข้ามลูกหว้า มือหนาที่เคยถือประแจหรือกุมบังเหียนธุรกิจ บัดนี้กำลังจับช้อนคันเล็กตักไอศกรีมกะทิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ