บทที่ 45 ตอน45

“หว้าครับ ไม่ต้องเกร็งนะ พ่อพี่ท่านอาจจะดูดุไปบ้างเพราะเพิ่งกลับจากไปดูงานที่เยอรมัน แต่ท่านใจดีครับ” ชัชรัณกุมมือเล็กไว้แน่นพลางส่งยิ้มให้กำลังใจ

บนโต๊ะอาหารค่ำอันทรงพลัง

กลิ่นหอมของอาหารไทยตำรับชาววังอบอวลไปทั่วห้องโถงกว้าง คุณ ‘บดินทร์’ ประมุขของบ้านนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามสไตล์นัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ