บทที่ 59 ของบำเรอธามไทน์

ความร้ายลึกของเขาที่แสดงออกผ่านคำพูดที่ดูเหมือนห่วง แต่กลับเป็นการกักขัง ทำให้น้ำฟ้ารู้สึกหัวใจเต้นแรงด้วยความอึดอัด แต่เธอก็ไม่ได้โวยวาย เด็กสาวเพียงแค่ยืนนิ่งและมองสบตาเขาตอบกลับไป เป็นการ ‘ดื้อเงียบ’ ที่บอกให้เขารู้ว่าเธอก็จะไม่ยอมก้มหัวให้เขาง่าย ๆ เช่นกัน

เสียงเครื่องจักรที่เคยดังกระหึ่มในโรงช็...