บทที่ 60 ของบำเรอธามไทน์

ธามไทน์ยัดร่างบางเข้าไปในรถ ก่อนจะอ้อมกลับมาประจำที่คนขับ เขาเหยียบคันเร่งพารถทะยานออกจากมหาวิทยาลัย ด้วยความเร็วที่ทำให้น้ำฟ้าต้องหลับตาปี๋และคว้าที่จับไว้แน่น เขาไม่ได้ขับไปทางบ้าน แต่กลับหักเลี้ยวเข้าไปในซอยเปลี่ยวที่เป็นพื้นที่จอดรถส่วนตัวหลังโกดังเก็บของซึ่งไร้ผู้คน

เมื่อรถหยุดสนิท ความเงียบที่...